Vaak wordt hij beschreven als de 'Frank Sinatra van Frankrijk'. Bijna al zijn liederen gaan over de liefde. Hij heeft meer dan duizend liederen en musicals geschreven, meer dan honderd albums uitgebracht en in zestig films gespeeld. Aznavour zingt in vijf talen en is in het buitenland de bekendste Franse zanger. Hij heeft opgetreden in de prestigieuze Carnegie Hall en andere belangrijke zalen in de wereld.

Leven

Aznavour werd geboren als zoon van Armeense immigranten. Op negenjarige leeftijd begon hij op te treden, samen met Pierre Roche, en koos spoedig de podiumnaam Aznavour. Op vroege leeftijd introduceerden zijn artistieke ouders hem in de wereld van theater. Zijn grote doorbraak kwam toen de zangeres Édith Piaf hem hoorde zingen en hem op reis in Frankrijk en de Verenigde Staten meenam. Daarna ging de reis naar Québec, waar het grote succes hem opwachtte: veertig weken lang mocht hij in enkele clubs spelen, met maar liefst elf shows per week. In 1953 brak Charles, beïnvloed door Piaf, met Roche.

In 1955 won Aznavour de Kristallen Ster voor beste Franse mannelijke acteur.

In 1993 werd hij benoemd tot Buitengewoon Ambassadeur van de Republiek Armenië. Vier jaar later werd hij om dezelfde reden Officier de la Légion d’ Honneur in Frankrijk. In 1996 werd Charles Aznavour toegevoegd aan de Songwriters Hall of Fame.

Aznavour speelde in 2002 in de film Ararat, waarin hij Edward Saroyan, een filmregisseur, speelde.

Bekende nummers

Eén van zijn bekendere nummers was "un enfant de seize ans", dat later door Boudewijn de Groot vertaald en gezongen werd als "Een meisje van 16".

Van "La mamma" verkocht hij meer dan een miljoen exemplaren.

De song "Comme ils disent" haalde indertijd het nieuws, het onderwerp is het leven als travestiet.

Hij haalde een hit in Londen, met "She".

Bing Crosby nam een versie van "Hier encore" ("Yesterday When I Was Young") op

Verder nummers als:

La bohème

Le bleu de tes yeux (met Edith Piaf)

Velen kennen deze niet maar ze zijn maar mijlpalen in zijn leven o.a 'Le Cabotin' begin jaren 60 en 'Je n'ai rien oublié' denk 70 of 71 het jaar van 'me voila seul' en 'les plaisir demodé' later bekend als 'the old fashioned way'