Niet zo bekend, zelfs niet bij de Parijzenaars.

Hier werden in de grote gemeenschappelijke graven de 1306 slachtoffers van de guillotine van la Nation begraven, onder hen de dichter André Chénier. Helemaal achteraan op de begraafplaats vind je een omheining met een hek, met daarachter de twee grootste massagraven. Links, de poort voor karren. Door die poort kwamen de ter dood veroordeelden binnen. De poort is niet meer origineel (werd in 1994 vervangen). Je herkent nog de houten bovendrempel. Op 17 juni 1794 overtrof beul Sarison zichzelf: op amper 24 minuten executeerde hij maar liefst 54 mensen. Ook Lafayette ligt hier begraven. Op zijn bescheiden grafstaat de Amerikaanse vlag die zelfs tijdens de vier jaar durende Duitse bezetting bleef wapperen. Te zijner ere vindt ieder jaar op 4 juli, dag van de Amerikaanse onafhankelijkheid een privéplechtigheid plaats. Sinds het begin van de 19de Eeuw worden hier alleen de afstammelingen van de geguillotineerden begraven. Een kleine verrassing: je bereikt de begraafplaats via heel mooie, grote tuinen, graspleinen en schaduwrijke lanen. Soms ontmoet je op je weg de blanke silhouetten van de zusters van de Adorarion perpéwelle du Sacré-Coeur. Merk je de bijen op? Er staan zeven bijenkorven opgesteld. En er is een kippenhok.

Hoofden rolden in Parijs, in de zomer van 1794, en wanneer je zoveel lichamen in de zon hebt liggen bakken, kun je wel een handige en snelle dumpplaats gebruiken. Gelukkig voor de revolutionairen die de Guillotine bedienden op het Place de la Nation (voorheen bekend als Place du Trône en gedurende de revolutie bekend als Place du Trône-Renversé), was er een klooster op een paar minuten afstand van de route waar de veroordeelden langskwamen.

In juni 1973 loste de Franse revolutie op in chaos. Koning Lodewijk XVI was al in december van 1792 geëxecuteerd, een afwezigheid van duidelijke regering achterlatend. Dit werd gevolgd door voedseltekorten en rellen, die zich tegen de revolutionairen keerden. De ‘onderdrukking van klachten’ kwam in de vorm van de anderhalf jaar durende “La Terreur” opgezet door Maximilien Robespierre en had tot gevolg de executies van ongeveer 16.000 tot 40.000 “vijanden van de revolutie”. Guillotines werden geplaatst op grote pleinen, hier vonden soms wel 55 executies per dag plaats.

Rond juni en juli van het volgend jaar hadden de revolutionairen geen begraafplaatsen meer op de gewoonlijke locaties en ze gingen op zoek naar nieuw terrein binnen het dichtbevolkte centrum van Parijs.

Het klooster van Chanoinesses de Saint-Augustin was in maart van dat jaar al omgebouwd tot ziekenhuis voor gevangenen. In juni werd de tuin uitgegraven om dienst te doen als massagraf voor ongeveer 1.300 mannen en vrouwen. Onder de doden die hier zijn begraven bevinden zich 16 Carmelite nonnen, bekend als de “martelaren van Compiège”die zoals bekend hymnen zongen, terwijl ze hun dood tegemoet gingen. Zij werden in 1906 zalig verklaard door de katholieke kerk. Hun verhaal word herdacht in vele boeken, maar ook in de opera ‘Dialogues of the Carmolites’ door Francis Pouulenc, tijdens de voorstelling is het geluid van het vallende mes van de Guillotine te horen.

Op een bordje aan de muur van de begraafplaats is te lezen: ‘servit les muses, aima la sagnesse, mourut pour la vérité’ (‘de muzen gediend, wijsheid bemind, gestorven voor de waarheid’), dit is een eerbetoon aan de dichter André Chénier, een van de laatste die op het bevel van Robespierre is geëxecuteerd.

Op 28 juli werd Robespierre zelf geguillotineerd op het Place de la Révolution, waarmee op doeltreffende wijze een eind kwam aan het schikbewind. Passend, werd hij met andere veroordeelden in een massagraf begraven (in de Cemitière des Errancis, dat niet langer bestaat). Na de revolutie werden de stoffelijk overschotten in Errancis verplaatst naar de catacomben van Parijs, de plaats word slechts aangeduid met een simpel bordje bij boulevard de Courcelles nr. 22.

Adres:

35, rue de Picpus, 75012.

 
Openingstijden:

In de winter dagelijks open van 14 tot 16 u, behalve op zondag en maandag. In de zomer open van 14 tot 18 u, behalve op maandag, op 4 juli en op feestdagen. Rondleidingen na afspraak.

 
Entreeprijzen:

Gratis

 
Openbaar Vervoer: 

Metro: Picpus‎ (6)

Bus: 46