De terechtstelling van Marie-Antoinette Op 16 oktober 1793 las de openbare aanklager van de Revolutionaire Rechtbank van Parijs, Fouquier-Tinville, het vonnis waarmee Marie-Antoinette van Oostenrijk, weduwe van lodewijk Capet ter dood werd veroordeeld.

De laatste dag van zij die 'Madame Déficit' werd genoemd was begonnen om 4 uur toen zij zonder enige emotie haar vonnis aanhoorde en daarna naar haar cel werd teruggebracht om zich voor te bereiden op haar laatste reis. Zij was gekleed in een zwarte onderjurk, een witte kamerjas, een witte fichu en een kapje van witte mousseline.

Haar polsen waren achter de rug gebonden. De koningin, ofwel de 'Oostenrijkse; legde haar laatste reis af in een vuil karretje, overgeleverd aan de beledigingen en het geschreeuw van de menigte die zich had verzameld langs de wegen die naar het schavot leidden. De schilder Jacques-louis David stond aan een raam in Rue St. Honoré: hij schetste met een potlood een onvergetelijk, wreed portret/karikatuur van Marie-Antoinette: rechtop met opgeheven hoofd, een ondoorgrondelijk gelaat, samengeknepen lippen en een gesloten, hooghartige gelaatsuitdrukking. Wat eens een van haar meest bekoorlijke eigenschappen was geweest de  pruilende lip die zo kenmerkend was voor alle leden van het Habsburgse huis was  veranderd in een doffe blik en verachting voor alles wat haar omringde. Dit is de laatste officiële afbeelding van Marie-Antoinette: een gebroken, vernederde vrouw die met grote waardigheid de dood tegemoet gaat.

Marie Antoinette op weg naar de guillotine (schets van David)

De cel in de Conciergerie waar Marie-Antoinette de dag afwachtte van haar executie.

De executie van Marie Antoinette (16 oktober 1793)