By A Web Design

Metro van Parijs

De metro van Parijs is het belangrijkste middel van openbaar vervoer in de Franse hoofdstad en vierde in 2000 zijn honderdjarige bestaan. De Parijse metro wordt geëxploiteerd door de RATP, heeft 16 lijnen en vormt een netwerk met een lengte van 213 kilometer en 297 stations. Hij rijdt van een uur of vijf 's morgens tot één uur 's nachts.

 vervoer in parijs

Lijnen van de
metro van Parijs

Metrolijn 1
Metrolijn 2
Metrolijn 3
Metrolijn 3bis
Metrolijn 4
Metrolijn 5
Metrolijn 6
Metrolijn 7
Metrolijn 7bis
Metrolijn 8
Metrolijn 9
Metrolijn 10
Metrolijn 11
Metrolijn 12
Metrolijn 13
Metrolijn 14

 

 

 

 

 

Gebruik

Alle lijnen hebben een kleur en een nummer en staan op een plattegrond die zowel op papier verkrijgbaar is als op borden in elk metrostation in Parijs hangt. De lijnen van de RER (het regionaal expresnet) kunnen ook met een metrokaartje worden gebruikt. De metro is een ideaal vervoermiddel om snel door Parijs te reizen.

De verschillende lijnen rijden allemaal over eigen sporen; er is dus geen enkel perron dat door meer dan één lijn gebruikt wordt. Bij het overstappen moet men altijd door de gangen van het metrostation naar een ander perron lopen.

Overstappunten ("correspondances") zijn die metrostations die aangeduid worden met een open rondje 'o' op de plattegrond. Daar kan men overstappen op een andere lijn.

Er zijn losse kaartjes te koop, en verder carnets met tien kaartjes, toeristische dagpassen (Mobilis), en meerdaagse passen Paris Visite. In de stationshal gaat een toegangspoortje alleen open indien een geldig toegangsbewijs wordt ongevoerd; bij de RER is het invoeren van het kaartje ook nodig bij de uitgangen.

Met een kaartje kan men zolang onder de grond reizen en zovaak overstappen als men wil (binnen een zone), maar zodra men het systeem verlaat en daarna weer wil instappen, moet men weer een nieuw kaartje gebruiken.

Parijzenaars zelf reizen veelal met een Carte Orange voor een week (coupon hebdomadaire) of een maand (coupon mensuel) of met een Carte Navigo. Voor deze abonnementen is een pasfoto nodig.

Bekende stations

Ingang van een metrostation, ontworpen door architect Hector Guimard
Ingang van een metrostation, ontworpen door architect Hector Guimard
Metrostation Simplon (lijn 4)
Metrostation Simplon (lijn 4)
Metrostation Abbesses
Metrostation Abbesses
Beschildering metrostation Denfert-Rochereau
Beschildering metrostation Denfert-Rochereau

De metrostations worden aangegeven door het bord 'Metropolitain' in groene art nouveau-letters (zie afbeelding), een rode lantaarn met in het wit het woord 'Métro' of een grote gele 'M' in een cirkel en zijn overal gemakkelijk te vinden. De uitgang wordt aangegeven met blauwe borden met het woord 'sortie', overstappers volgen de oranje borden met het woord 'correspondance'.

De bekendste Parijse metrostations zijn die waar men uitstapt voor de belangrijkste bezienswaardigdheden van Parijs zoals:

  • Anvers (voor de Sacré-Coeur)
  • Hôtel de Ville (voor Hôtel de Ville)
  • Champ de Mars (metrostation)-Tour Eiffel (metrostation) (RER) (Eiffeltoren)
  • Invalides (voor Hôtel des Invalides)
  • Pigalle / Blanche (voor Moulin Rouge)
  • Charles de Gaulle-Étoile (metrostation)Charles de Gaulle-Étoile (Onder de Arc de Triomphe)
  • Palais Royal - Musée du Louvre (voor het Palais Royal en het Louvre)
  • Saint-Michel-Notre-Dame (RER)
  • Havre-Caumartin (voor de grote warenhuizen rond Boulevard Haussmann)

De afstand tussen twee stations is met gemiddeld 580 meter veel kleiner dan bij de meeste andere metrosteden.

Geschiedenis

Op 19 juli 1900 werd lijn 1 geopend tussen Porte Maillot en Porte de Vincennes. Deze lijn was gebouwd door de Compagnie du Chemin de Fer Métropolitain de Paris (CMP). In 1910 werd de Société du Chemin de Fer Electrique Nord-Sud de Paris (Nord-Sud) opgericht die de lijnen A en B bouwde (de huidige lijnen 12 en 13). In 1930 werd Nord-Sud overgenomen door de CMP. In 1948 werd deze onderneming overgenomen door de overheid en kreeg de naam RATP (Régie Autonome des Transports Parisiens).

In 1956 is de metro op rubberbanden geïntroduceerd. Op 5 van de 16 lijnen rijden in 2004 metrostellen op luchtbanden.

In 1998 opende Parijs metrolijn 14, volautomatisch, zonder bestuurder. Deze treinen kunnen rijden met de uitzonderlijk hoge frequentie van elke 85 seconden, zijn 90 m lang en hebben elk een capaciteit van bijna 800 passagiers. Lijn 14 vervoert thans snel en comfortabel 240.000 passagiers per dag. Bijna 200 miljoen reizigers hebben al zonder problemen gereden met lijn 14.

Lijnenkaart

Plattegrond van alle Parijse metro- en RER-lijnen
Plattegrond van alle Parijse metro- en RER-lijnen

Lijst van metrolijnen

Nr. Opmerking Kleur Route Openingsjaar Lengte (km) Aantal stations
1 bandenmetro sinds 1964 geel La Défense - Grande Arche ↔ Château de Vincennes 1900 16,5 25
2 2 Nord tot 14 oktober 1907 blauw Porte Dauphine ↔ Nation 1900 12 25
3 olijfgroen Pont de Levallois - Bécon ↔ Gallieni 1904 12 25
3bis afgescheiden van lijn 3 op 2 april 1971 lichtblauw Porte des Lilas ↔ Gambetta 1921 1,3 4
4 bandenmetro sinds 1967 paars Porte de Clignancourt ↔ Porte d'Orléans 1908 10,5 26
5 oranje Bobigny - Pablo Picasso ↔ Place d'Italie 1906 14,5 22
6 2 Sud tot 14 oktober 1907; bandenmetro sinds 1974 mintgroen Charles de Gaulle - Étoile ↔ Nation 1900 13,5 28
7 roze La Courneuve - 8 Mai 1945 ↔ Villejuif - Louis Aragon en Mairie d'Ivry 1910 22,5 38
7bis afgescheiden van lijn 7 op 3 december 1967 mintgroen Louis Blanc - Pré Saint-Gervais 1911 3 8
8 lila Balard ↔ Créteil - Préfecture 1913 22 37
9 groen Pont de Sèvres ↔ Mairie de Montreuil 1922 20 37
10 oker Boulogne - Pont de Saint-Cloud ↔ Gare d'Austerlitz 1913 12 23
11 bandenmetro sinds 8 november 1956 bruin Châtelet ↔ Mairie des Lilas 1935 6,5 13
12 Nord-Sud A tot 1930 donkergroen Porte de la Chapelle ↔ Mairie d'Issy 1910 14 28
13 Nord-Sud B tot 1930 lichtblauw Gabriel Péri - Asnières - Gennevilliers en Saint-Denis - Université ↔ Châtillon - Montrouge 1911 21 30
14 bandenmetro, volautomatische exploitatie paars Saint-Lazare ↔ Olympiades 1998 11 9

Externe links

 
 
 
Banner