Er zijn vele dingen bekende en minder bekende, mysterieuze gestalten, geesten uit het verleden en verbazingwekkende architectuur die bij elke zonsopgang de aanblik van Parijs veranderen en ervoor zorgen dat het een van de meest besproken steden van de wereld is en blijft.
Sinds onheuglijke tijden, bijna als bij een goddelijke voorrecht, is er geen andere hoofdstad die zo'n overweldigende invloed heeft gehad op de rest van het land en Europa als Parijs. Sinds de 6e eeuw, toen Clovis het als hoofdstad van Galli uitverkoos, is Parijs geen stap van dit voorbestemde pad geweken. Al tijden spreidt de stad een opvallend talent ten toon om haar gevarieerde en steeds wisselende charme te tonen. Met telkens hernieuwde creativiteit wist Parijs vorm te geven aan zijn eigen mythe en telkens vindt het andere manieren om over zichzelf te praten: in muziek, op het toneel, in schilderijen, films, literatuur en bouwkunst. De Eiffeltoren werd gebouwd ter viering van de honderdste verjaardag van de revolutie; Pompidou besloot zijn naam te verbinden aan een uiterst controversieel stedenbouwkundig project, de bizarre Beaubourg. Mitterrand ondersteunde op zijn beurt het grote project van Grande Arche de la Defense en eer de de openstelling van het Louvre tweehonderd jaar eerder met de inwijding van een nieuwe vleugel van het museum, het ondergrondse labyrint van de Cour Napoleon, dat zijn licht ontvangt door een glazen piramide, waarvan de top boven het plein uitsteekt. Alsof dat allemaal nog niet genoeg was, gaf hij ook nog zijn fiat voor de bouw van de immense Nationale Bibliotheek vier wolkenkrabbers als enorme boeken van beton en glas, waar de wolken in kunnen lezen. Parijs is een stad van voortdurende uitdagingen en beweging, driest in het tentoonspreiden van de aanstekelijke jeugdigheid van de buitenissigste avantgardeprojecten, maar tegelijkertijd een grande dame die te allen tijde in staat blijft mensen te provoceren en te verleiden. Maar Parijs is bovenal een geestesgesteldheid, een denkbeeldige wereld, een grote onbedorven droom, een levende legende die overrompelt met haar plotselinge ijzeren greep op de zintuigen. Het is een hoofdstad van de wereld en van de geest. Eigenlijk bezoeken we Parijs onder het mom van nieuwsgierigheid naar veranderingen, terwijl we ons alleen maar gerust willen laten stellen dat het oude onveranderd gebleven is. De vage grens tussen heden en verleden is de plaats waar de tijdloze waarde van deze metropool te vinden is. In tegenstelling tot andere hoofdsteden, die in structuur overeenkomen met opeenvolgende aardlagen, vermengt Parijs zijn verleden met zijn toekomst: de 17e wijken met La Défense, de schatkist van het Louvre met de uitdagende glazen piramide, de magnifieke boulevards met de zwaar bekritiseerde Opéra- Bastille. Als er één stad ter wereld is die zich erop kan beroemen altijd een broedplaats van de avant-garde geweest te zijn, dan is het wel Parijs.
Hier ontsproten de heftigste politieke, culturele, kunstzinnige en sociale revoluties, van de Reformatie tot de cancan, van het Kubisme tot het oproer van 1968, van de mode tot de bouwkunst en de film. Het leeuwendeel van alle schrijvers en schilders van naam sinds het midden van de 19e eeuw leefde en droomde hier en er is geen andere stad die op zo'n positie aanspraak kan maken.
Glansrijke en avontuurlijke levens speelden zich af op elke hoek van de straat, zowel op de zolderkamers van de bohémiens als in weelderige paleizen. Overal werd gehuild, gelachen, bemind, geleden en vooral: overal werden schriften volgeschreven, kilometers celluloid belicht, beelden geboetseerd, doeken beschilderd. Alle zijn ze een bladzijde in de geschiedenis van de stad geworden. Dit was de plaats waar Stendhal in niet meer dan 52 dagen La Chartreuse de Parme schreef, hier leefde en werkte Picasso; Modigliani vond hier een onderkomen in de Rue Delta in Montmartre en later in Montparnasse. In de kerk van Saint- Roch zag Alessandro Manzoni het licht en besloot zich te bekeren; Casanova verbleef in de Rue de Tournon, Goldoni overleed in de Rue Dussoubs en Chopin blies zijn laatste adem uit in een wit stadspaleis vlak bij de PIace Vendóme. Parijs is de stad waar werkelijkheid en literatuur elkaar altijd ontmoet hebben als in een tijdloze droomwereld. De straten worden bevolkt door de geesten van schrijvers, samen met de schimmen van de personages die dankzij hun pen het leven zagen en een sfeer van pure verbeelding met zich meedragen. Zij lopen de huizen in en uit, ze dwalen langs de oevers van de Seine, hangen rond in het gele lantaarnlicht van de Parijse nachten en fluisteren onder de lindebomen van St. Germain -des- Prés. Ook zij zijn een onmisbaar onderdeel van de Parijse atmosfeer, net als de gewaarwording dat de stad iets speciaals voor je in petto heeft: een avontuur, een verrassing, een gunst, een gevoel. Zowel voor de toerist als voor de Parijzenaar die de stad met haar grijze daken, bezaaid met schoorstenen, vanaf de top van de Eiffeltoren of op een wandeling over de Seine-bruggen in ogenschouw neemt, ontvouwt zij het oneindige aantal facetten van haar populariteit. Dit Parijs, dat desondanks zijn geheimen niet prijsgeeft, is de ware stad van de folie, de bevlieging, en tegelijk ook de futuristische hoofdstad van de telecommunicatie, een stad die volgens een rusteloos ritme leeft en elke vierkante centimeter ruimte uitbuit, een stad van de grillen en de exorbitante prijzen. Maar ja, welke moderne metropool kan bestaan zonder tegenstellingen? Het verschil is dat Parijs als enige beschikt over het wapen van de ultieme verleiding en ons besmet met zijn eeuwige en onbedwingbare joie de vivre.
Hier ontsproten de heftigste politieke, culturele, kunstzinnige en sociale revoluties, van de Reformatie tot de cancan, van het Kubisme tot het oproer van 1968, van de mode tot de bouwkunst en de film. Het leeuwendeel van alle schrijvers en schilders van naam sinds het midden van de 19e eeuw leefde en droomde hier en er is geen andere stad die op zo'n positie aanspraak kan maken.
Glansrijke en avontuurlijke levens speelden zich af op elke hoek van de straat, zowel op de zolderkamers van de bohémiens als in weelderige paleizen. Overal werd gehuild, gelachen, bemind, geleden en vooral: overal werden schriften volgeschreven, kilometers celluloid belicht, beelden geboetseerd, doeken beschilderd. Alle zijn ze een bladzijde in de geschiedenis van de stad geworden. Dit was de plaats waar Stendhal in niet meer dan 52 dagen La Chartreuse de Parme schreef, hier leefde en werkte Picasso; Modigliani vond hier een onderkomen in de Rue Delta in Montmartre en later in Montparnasse. In de kerk van Saint- Roch zag Alessandro Manzoni het licht en besloot zich te bekeren; Casanova verbleef in de Rue de Tournon, Goldoni overleed in de Rue Dussoubs en Chopin blies zijn laatste adem uit in een wit stadspaleis vlak bij de PIace Vendóme. Parijs is de stad waar werkelijkheid en literatuur elkaar altijd ontmoet hebben als in een tijdloze droomwereld. De straten worden bevolkt door de geesten van schrijvers, samen met de schimmen van de personages die dankzij hun pen het leven zagen en een sfeer van pure verbeelding met zich meedragen. Zij lopen de huizen in en uit, ze dwalen langs de oevers van de Seine, hangen rond in het gele lantaarnlicht van de Parijse nachten en fluisteren onder de lindebomen van St. Germain -des- Prés. Ook zij zijn een onmisbaar onderdeel van de Parijse atmosfeer, net als de gewaarwording dat de stad iets speciaals voor je in petto heeft: een avontuur, een verrassing, een gunst, een gevoel. Zowel voor de toerist als voor de Parijzenaar die de stad met haar grijze daken, bezaaid met schoorstenen, vanaf de top van de Eiffeltoren of op een wandeling over de Seine-bruggen in ogenschouw neemt, ontvouwt zij het oneindige aantal facetten van haar populariteit. Dit Parijs, dat desondanks zijn geheimen niet prijsgeeft, is de ware stad van de folie, de bevlieging, en tegelijk ook de futuristische hoofdstad van de telecommunicatie, een stad die volgens een rusteloos ritme leeft en elke vierkante centimeter ruimte uitbuit, een stad van de grillen en de exorbitante prijzen. Maar ja, welke moderne metropool kan bestaan zonder tegenstellingen? Het verschil is dat Parijs als enige beschikt over het wapen van de ultieme verleiding en ons besmet met zijn eeuwige en onbedwingbare joie de vivre.
Luchtfoto van Parijs
De Trocaderofontein
Unknown
Unknown
Unknown Bot
