Rue de la Roquette: heel lang, loopt tot aan de begraafplaats Père-Lachaise.
Oude huizen, restaurants en boetieks wisselen elkaar af over de gehele lengte van de straat. Het thëätre de la Bastille is vlakbij. Als je houdt van een vertoning die je wakker schudt, ga er dan gerust eens kijken.
Ook hier kun je de oude buurt verkennen door de binnenpleintjes en passages af te lopen. Nr. 43 heeft een mooi gesculpteerd fronton en een uithangbord dat nog te lezen is. Hier stond een oude porseleinfabriek van de gebroeders Darte. In de cité de la Roquette heeft iemand het huis van zijn dromen gebouwd, helemaal in renaissancestijl, met een gotisch sausje erover. Op de hoek van de rue du Commandant-Lamy stond een van de lelijkste kerken van Parijs, die vervangen is door een splinternieuw modern exemplaar. Jammer, want de oude 'Bretonse vuurtoren' wees ons de weg tijdens de slapeloze nachten die we in deze buurt doorbrachten. Je kunt hem nog zien in de grappige en ontroerende film van Cedric Klapish, Chacun cherche son chat, een warme ode aan het "de arrondissement.
Op nr. 68 een fontein uit 1846; boven de sierlijke arcade zie je een driehoekig fronton. Op nr. 71 de monumentale poort van een vroeger buitenhuis uit de 18de eeuw. Het is beschermd en men heeft het dus net afgebroken, maar er wel een modern gebouw naast gebouwd ... De passage Dallery en de passage Basfroi zijn grondig gerestaureerd. Merkwaardig, maar op de chemin du Père-Lachaise, voorbij de place Voltaire, ligt er een groot park, op de plek waar vroeger de gevangenis van la Roquette stond. Het portaal staat er nog. In de Tweede Wereldoorlog zaten er 4000 verzetsmensen opgesloten. Aan de overkant, op de hoek van de rue de la Croix-Faubin, zie je vijf ongewone grote, platte stenen. Hierop stond de guillotine. Tot in het begin van de 20ste eeuw werden hier nog mensen in het openbaar geëxecuteerd.

Openbaar vervoer:
Metro: Voltaire (9)
Bus: 61, 69















Unknown
Unknown
Unknown Bot
